Η 7η στροφή της Super League έριξε «μαύρο» στη Θεσσαλονίκη, αλλά και με έναν τρόπο «φως» στην κούρσα του πρωταθλητισμού. Εκείνη που έρχεται…

Σαν τις μουσικές καρέκλες που παίζουν τα παιδιά, η έβδομη στροφή της Super League. Απειλήθηκαν οι πάντες, άλλος περισσότερο και άλλος λιγότερο. Στρογγυλοκάθισαν στις προνομιούχες ο Αϊτόρ, ο Σιμάνσκι και ο Χουάνγκ. Την πάτησε και έμεινε όρθια να κοιτάζει η Θεσσαλονίκη.

Ο ΠΑΟΚ, που πλέον περιστρέφεται στα μποφόρ μιας ολοκληρωμένης «κρίσης» την οποία κάποιοι πίστευαν ότι μπορούν να κρύβουν για μήνες κάτι από το χαλάκι. Και ο Άρης, που πλήρωσε τοις μετρητοίς την ίσως καλύτερη εμφάνιση της ΑΕΚ από το ξεκίνημα της σεζόν, αλλά και τη δική του «άρνηση» προσαρμογής στο αυτονόητο: αυτό που παρουσιάζει τις τελευταίες αγωνιστικές μπορεί να έχει διάφορες ονομασίες, αποκλείεται όμως να περνιέται για ποδόσφαιρο.

Θα μπορούσε στο λογαριασμό να είναι και ο Ολυμπιακός. Δεν είναι,  γιατί την κατάλληλη στιγμή μέσα από τη φανέλα του χτύπησε καρδιά πρωταθλητή. Και γιατί σε αυτό το ατελείωτο μεταγραφικό καλοκαίρι προέκυψαν και δύο-τρεις περιπτώσεις που είναι να απορείς πώς βρέθηκαν στην Ελλάδα.

Ο Σεντρίκ Μπακαμπού, που κάνει θόρυβο με τα γκολ του και μοιάζει με λεφτά στην τράπεζα στο επιθετικό τρίτο του γηπέδου. Ο Πεπ Μπιέλ, που προς το παρόν αγωνίζεται όπου υπάρχει ανάγκη για «μπάλωμα» στο επιθετικό τρίτο. Κυρίως όμως ο Ινμπόμ Χουάνγκ, που από Κυριακή σε Κυριακή απλώνει τη θεαματική πραμάτεια του στο χορτάρι. Χαφ από εκείνα που μοιάζουν με μπάντα ικανή για να παίξει τα πάντα.

Χθες απόγευμα στο Ηράκλειο δεν ήταν στη μαρκίζα με τους πρωταγωνιστές: έτρεξε για όλους όμως στο δεύτερο ημίχρονο της ανατροπής, όταν ο Εμβιλά χρειάστηκε να οπισθοχωρήσει. Και έβαλε στο κόλπο –ου μην και στο φιλότιμο– και τον πολύτιμο Αγκιμπού, που μοιάζει με κακόγουστο αστείο πως στη φουσκοθαλασσιά του Σεπτέμβρη παρ’ ολίγον να κριθεί περιττός.

Μοίρασαν κάθετα το γήπεδο οι δύο τους και ξεκίνησαν το μαραθώνιο. Δεν έχασαν «δεύτερη» μπάλα. Δεν επέτρεψαν στον ΟΦΗ ούτε να διανοηθεί πως μπορεί να χτυπήσει στο transition. Δεν άφησαν εκατοστό απάτητο στο χορτάρι.

Έμοιαζε ο Ολυμπιακός να πιέζει με παίκτες παραπάνω σε όλους τους μικρούς χώρους. Και κάπως έτσι το ένα έφερε το άλλο, και όλα μαζί…